Wanneer begonnen vrouwen met scheren?
Het scheren van vrouwen lijkt tegenwoordig vanzelfsprekend, maar dat is historisch gezien niet zo. De gewoonte is het resultaat van eeuwenlange veranderingen in cultuur, mode en technologie.

Oudheid: hygiëne en status
In de oudheid verwijderden vrouwen al lichaamsbeharing. In het oude Egypte bijvoorbeeld werd een glad lichaam gezien als schoon, netjes en sociaal wenselijk. Zowel mannen als vrouwen verwijderden hun haar om hygiënische redenen, zoals het voorkomen van parasieten, maar ook als teken van status en verzorging. 

Ook in het Romeinse Rijk kwam ontharing voor, vooral bij de rijkere klassen. Daar werd het gezien als onderdeel van schoonheid en beschaving.

Middeleeuwen: minder belangrijk
Tijdens de middeleeuwen speelde lichaamsbeharing een veel kleinere rol. Het lichaam was vrijwel volledig bedekt met kleding, waardoor zichtbaar haar nauwelijks invloed had op het uiterlijk. Ontharing gebeurde soms nog, maar vooral om praktische of hygiënische redenen. [3]3
De focus lag bij vrouwen vooral op het gezicht, zoals het epileren van wenkbrauwen.

19e eeuw: beperkte ontharing
Tot aan het begin van de 20e eeuw schoren vrouwen hun lichaam meestal niet. Lichaamshaar werd niet als storend gezien en het was geen sociale norm om dit te verwijderen.
Als vrouwen haar verwijderden, deden ze dat met alternatieve middelen zoals ontharingscrèmes of pincetten, niet met scheermessen. 

Rond 1915: het echte begin
De moderne gewoonte van scheren door vrouwen begon rond 1915. In dat jaar kwam het eerste scheermes speciaal voor vrouwen op de markt. [Tegelijkertijd veranderde de mode: kleding werd korter en mouwloos, waardoor benen en oksels zichtbaar werden. Dit zorgde ervoor dat lichaamsbeharing ineens opviel. Bedrijven speelden hier slim op in en begonnen reclame te maken waarin een gladde huid werd gepresenteerd als vrouwelijk en verzorgd.

Jaren 1920–1950: snelle verspreiding
Vanaf de jaren 20 begonnen vrouwen steeds vaker hun oksels en benen te scheren. Reclames en modebladen versterkten het idee dat lichaamshaar ongewenst was. [6]6
Tijdens de Tweede Wereldoorlog nam het scheren verder toe, onder andere doordat vrouwen minder vaak kousen droegen en hun benen zichtbaar waren.

In de jaren 50 werd scheren een vaste routine, mede door invloed van filmsterren en media. [7]7
Vandaag: een persoonlijke keuze
Tegenwoordig is scheren voor veel vrouwen normaal, maar het is geen verplichting. In verschillende culturen en generaties bestaan andere normen en steeds vaker kiezen vrouwen zelf of ze zich wel of niet scheren.

Conclusie
Vrouwen zijn niet “altijd” begonnen met scheren. Hoewel ontharing al in de oudheid bestond, werd het regelmatig scheren pas rond 1915 een wijdverspreide gewoonte. Sindsdien is het uitgegroeid tot een bekende schoonheidsnorm, vooral beïnvloed door mode en reclame te typen.